خانه

درخواست حذف این مطلب
خانه ی آدم آنجایی ست که بتوانی با خیال راحت هر چقدر که دلت می خواهد سوت بزنی و آواز بخوانی و ی به تو نگوید : " هیس! بی صدا! " +تقدیمیه: تقدیم به پدرم که این روزها، روز های آ ی ست که من را در خانه تحمل می کند. +اضافه کاری: "اوصیکم و نفسی بالبکاء عند ازواجکم!" که راز ها در آن نهفته است... +خود زنی: چرا همه ی اعضای فامیل مُرده بودناشون رو گذاشتن دم تاریخ عقد ما؟